Ledenportaal

Ledenportaal

Leden van de vereniging stellen zich hier voor, delen hun interesses, laten berichten achter, vragen aandacht voor, netwerken, zoeken contact, enthousiasmeren elkaar en anderen, enz.

Margreet de Pater
Monique de Koning
Marc Calmeyn
El Camino
Jeanny Severijns

Margreet de Pater

Margreet de Pater is voorzitter van het ISPS Netwerk Nederland – Vlaanderen en lid van het internationale bestuur van de ISPS.
Zij verzorgt samen met D. Söderstrom de learning resources van de internationale website.
Zij is gepensioneerd sociaal-psychiater en heeft een methode ontworpen om gezinnen te betrekken bij de behandeling van psychosegevoelige mensen, met name in de crisisfase.
De kern van deze methode is vruchtbaar omgaan met conflicten.
Ze schreef een boek ‘De eenzaamheid van de Psychose’, de rol van veilige strijd bij het ontstaan en het herstel van een psychose. (zie ook bij “Boekbesprekingen”)

Monique de Koning

Monique de Koning heeft ons gemeld dat ze graag regelmatig interessante inhoudelijke informatie wil delen

Ik ben nog wel actief betrokken bij ‘Moeder op Drift’ (met Alke Haarsma en Cynthia Dorresteijn) en dat zien we ook wel als onderdeel van de ISPS.
Ik maak ook plannen om naar Perugia af te reizen.
En ben in Utrecht bezig met (preventie van) psychische problemen en ook een project in heel 2022 rond ‘bijzondere ervaringen’. Hier is daarover e.e.a te vinden:

Verder heb ik in Utrecht een groep sleutelpersonen bijeen gebracht met uiteenlopende achtergronden en zij gaan een vereniging van sleutelpersonen voor Utrecht oprichten. Om een beeld te krijgen, ze werken op deze manier. Ik ben bijzonder verheugd over de samenwerking die in corona-tijd is ontstaan en over de plannen die zij maken en ik geloof dat samenwerking met deze sleutelpersonen (een groep van 11 zeer actieve bewoners die hun sporen op veel terreinen hebben verdiend, waaronder een imam) en hun achterban (nog veel meer sleutelpersonen met zeer uiteenlopende afkomst) veel winst op het gebied van gezondheid en welzijn zal opleveren. Ook psychische gezondheid zal hierin aandacht krijgen, een onderwerp dat in de gemeenschappen die deze mensen vertegenwoordigen nog een groot taboe is.

Ik breng graag dit recente artikel onder de aandacht:
Nieuw onderzoek: Onwetendheid in geestelijke gezondheidszorg aan moslims – IslamOmroep.
Ook relevant voor andere gelovigen en ook voor niet-gelovigen.
Ik zal graag onze aandacht blijven vestigen op het belang van cultuursensitief werken en de extra inspanningen die we mijns inziens moeten doen om doelgroepen te bereiken voor wie de ggz moeilijk te bereiken is en vaak minder goed aansluit.

Ook dit stuk bijvoorbeeld, naar aanleiding van een rechtszaak die in Nederland is aangespannen door iemand die behandeling is geweigerd vanwege zijn psychosegevoeligheid. De uitspraak volgt binnenkort.
Opinie: Is iemand weigeren voor een behandeling discriminatie? – Zorg+Welzijn

Marc Calmeyn

Marc Calmeyn is psychiater psychoanalyticus. Hij werkt in een psychiatrisch ziekenhuis en in privépraktijk Lelieveld. Hij is baccalaureus in de filosofie en expert bij de Hoge Gezondheidsraad. Hij geeft regelmatig voordrachten in binnen- en buitenland.
Hieronder kun je een persbericht vinden van de uitgever van zijn onlangs verschenen boek:
“Depressie is menselijk?”

El Camino

Jeanny Severijns

ISPS EN ERVARINGSDESKUNDIGHEID

Sinds 2016 ben ik bestuurslid van ISPS/Lowlands. Mijn aanmelding gebeurde nadat Bill George, destijds buitenland coördinator voor Anoiksis, mij hiertoe had gevraagd. Hij was toen 79 jaar oud en werd op zijn beurt gevraagd door Margreet de Pater.
Bill die vele jaren druk in de weer geweest is voor Anoiksis (Nederlandse vereniging voor psychosegevoelige mensen) besloot om deze taak niet meer zelf op zich te nemen.

de zon was lang uit mijn leven

ISPS was destijds voor mij een volslagen onbekende organisatie. Ik wist echt niet wat mij te wachten stond.
Maar iets nieuws beginnen, waarom ook niet?
De laatste jaren van de twintigste eeuw ontwikkelden zich bij mij ernstige psychotische verschijnselen. Eerst kwamen er indrukwekkende visuele hallucinaties die mij veel angsten inboezemden. Ik zocht er een verklaring voor en vond die ook. De visioenen ontstonden omdat ik een heel slecht mens was, ja zo slecht dat ik moest constateren dat ik eigenlijk een duivel moest zijn. Van de duivels was ik met zekerheid de allerslechtste, dus het kon niet anders, dan dat ik de Anti-Christ zou zijn.
Nu ik me hiervan bewust was, moest ik voortaan dit geheim verborgen houden; niemand mocht het weten. Mijn angsten werden zo overdonderend dat ik ze via dagelijkse alcoholconsumptie tot zwijgen probeerde te brengen. Zo werd ik tevens een alcoholiste.

vaak voelde ik mij onzichtbaar, maar dan
stond er rechts toch iemand naast mij

Uiteraard ben ik via ISPS betrokken bij een psycho-sociale benadering van een psychose. Op de website isps.org kunt u er alles over lezen. De mainstream van de psychiatrie die gestoeld is op een medische benadering behandelt voornamelijk met medicatie.
Deze benadering vind ik echt voor 90% overbodig. Het zet nauwelijks zoden aan de dijk. M.i. kan de medicus wel voor noodgevallen tijdelijk medicatie voorschrijven; daarna of tegelijkertijd zal er een echte herstel behandeling moeten worden opgestart.
Langdurige medicamenteuze behandelingen zijn alleen te verdedigen in de (zeldzame) gevallen die alle verstand te boven gaan.
Bovendien vind ik dat de psychiatrie geen medische, maar een orthopedagogische (eventueel een ontwikkelingspsychologische) discipline met specialisatie psychiatrie, zou moeten zijn. De meeste psychiatrische problematiek ontstaat in het gezin, en dit is bij uitstek het werkterrein voor een orthopedagoog die in deze handelingswetenschap is opgeleid. Dus hierbij geen veronderstelde hersenziekte waarvoor je naar een medicus zou moeten gaan, maar naar een gedragswetenschapper.
Een arts, dus ook een psychiater, kan wel een rol vervullen in een multidisciplinair team, waar b.v. ook de fysiotherapeut, maatschappelijk werker, arbeidsbemiddelaar, psycholoog, schuldhulpverlener, jurist, voedingsadviseur, een rol in kunnen hebben.
De orthopedagoog blijft het coördinatiepunt van alle betrokkenen disciplines in een multidisciplinair behandelingsteam rond een patiënt/cliënt.

nu durf ik weer een deel van mijzelf te laten zien

Gelukkig kan ik thans terugkijken op een geslaagde periode van herstel. Ik ben al diegenen dankbaar, die mij hierbij gesteund hebben. Daarbij behoren zeker enkele leden van ISPS. Uitwisseling van ervaringen, elkaar steunen, en je door hen geaccepteerd te weten, in een samenleving die je vaak afwijst, is van enorme waarde.
Door een eigen bijdrage te leveren aan anderen groeit je zelfvertrouwen en het draagt tevens bij aan je herstel. Het besef dat je als mens met ervaring in de psychiatrie, een noodzakelijk aanvulling bent op de wetenschappers en de werkers in de praktijk, brengt je weer in een gezondere balans.
ISPS zou bij alle behandelaren en uiteindelijk ook bij alle psychiatrische patiënten/cliënten bekend moeten zijn.

Er zou op meerdere niveaus kennis ter beschikking gesteld moeten worden. Terugkijkend op mijn psychiatrisch verleden, zie ik dat ik vele goede, maar ook hele slechte ervaringen heb gekend.
Er waren volslagen nutteloze benaderingen bij, die me jaren van mijn leven hebben gekost.
Graag zou ik willen dat patiënten/cliënten na mij het recht zouden verwerven op een zinvolle liefst effectieve behandeling, het recht om schadelijke en nutteloze behandelingen te weigeren en tenslotte het recht op toegang tot alle relevante informatie aansluitend op hun eigen kennisniveau. Het recht op juridische bescherming, dus om zonder discriminatie, buitensluiting en gedwongen geheimhouding van een psychiatrisch verleden, deel te kunnen uitmaken van onze samenleving zou eveneens voor iedereen moeten gelden.
Framing in de media zou bestreden moeten worden.
Wat mij betreft mag ISPS hierin een ondersteunende rol op zich nemen.

een gebroken pols en toch welkom, maar hoe zit het dan met een gebroken psyche?

Jeanny Severijns 

Jeanny vind je ook terug elders op deze site